آموزش فتوشاپ

آموزش کامل Blend Modes (حالت های ترکیب لایه ها ) در فتوشاپ

یکی از سر در گم کننده ترین قسمت های نرم افزار فتوشاپ که کاربردهای زیادی هم داره حالت های ترکیب لایه ها یا Blend Modes هست . طوری که اگر آشنایی کافی با منطق ترکیب لایه ها در حالات مختلف را نداشته باشید احتمالا بسیار سردر گم و دلسرد خواهید شد . چون پروسه کار با Blend Modes علاوه بر اینکه نیاز به دانش لازم در این زمینه دارد تا حدود زیادی هم تجربی است . بطوری که نتیجه کار معمولا قابل پیش بینی نیست .


هدف از نوشتن این مقاله یادگیری اصولی و منطقی Blend Modes و نحوه استفاده صحیح از آن است . قطعا بعد از دنبال کردن کامل این مطلب دید بازتری در مورد استفاده از Blend Modes  و حالت مختلف ترکیب لایه ها بدست خواهید آورد که تاثیر بسیار زیادی در استفاده شما از نرم افزار فتوشاپ خواهد داشت. اگر می خواهید در باره Blend Modes بیشتر بدانید تا آخر این مقاله با گیسوم طرح همراه باشید.

  • Blend Modes  چگونه کار می کنند.
  • دسته بندی Blend Modes 
  • میانبرهای صفحه کلید
  • Blend Modes های پر استفاده
  • Blend Modes های متضاد
  • Blend Modes رفت و برگشتی
  • هشت Blend Modes ویژه
  • منطق ریاضی و محاسباتی Blend Modes ها
  • مثال های ریاضی و محاسباتی Blend Modes ها
  • توضیحات اضافی برای درک بهتر  Blend Modes ها
  • نکات اضافی در مورد منطق ریاضی Blend Modes ها
  • میانبر های مخصوص ابزار Brush
  • حالت عبور گروهی لایه ها / Pass Through
  • ترکیب روشنایی
  • مثال ترکیب روشنایی


Blend Modes ها چگونه عمل می کنند؟

با استفاده از نوار لغزنده Opacity دربالای پنل لایه ها و همچنین در پنجره Layer Style این امکان وجود دارد که بتوانید با کم یا زیاد کردن مقدار Opacity هر لایه آن را با لایه های زیرین ترکیب کنید .

در واقع این کار باعث نیمه شفاف (Translucent) شدن لایه و نمایش  ادغام با لایه های دیگه میشه . Blend Modes ها هم تقریبا به همین صورت کار می کنند ولی بر اساس محاسبات ریاضی مخصوص و متفاوت برای هر حالت . در Photoshop CC تعداد ۲۷ حالت مختلف وجود داره که در ادامه بطور کامل و با ذکر مثال به آنها می پردازیم. تغییرات حاصله از استفاده از Blend Modes پارامتریک هستند برای مثال : تغییرات غیر مخرب هستند . این قابلیت باعث می شود تا همیشه قادر باشید تا در تنظیمات بلند مود های خود تغییرات جدیدی اعمال کنید و یا اصلا اونها رو حذف کنید . چون بلند مود ها پیکسل های موجود در تصویر اصلی را تخریب نمی کنند. قبلا به اهمیت موضوع ویرایش تصاویر بدون تخریب پیکسل ها توی مقاله ی آموزش استفاده از ماسک ها در فتوشاپ  پرداخته شده که پیشنهاد می کنم حتما مطالعه کنید.

دسته بندی Blend Mode ها

از اونجایی که نام بلند مود ها نمیتونه بطور کامل وظیفه اصلی و نتیجه کار اونها رو روشن کنه ، در نتیجه شرکت ادوبی اونها رو توی گروه های منطقی دسته بندی کرده تا با توجه به عملکرد مشابه در یک گروه قرار بگیرن. این مورد برای درک بهتر وظیفه و نوع عملکرد هر کدوم بسیار موثره . در تصویر زیر ببینید که چطور بلند مود ها در گروه های مختلف و بر اساس معیار های خاصی  دسته بندی شدن.

همونطوری که می بینید بلند مود ها به هفت گروه اصلی تقسیم شدن .

  • Normal (حالت عادی)
  • Darken (تیره تر)
  • Lighten (روشن تر)
  • Contrast (کنتراست یا تضاد رنگ)
  • Inversion (حالت معکوس)
  • Cancelation (حالت لغو کننده)
  • Component (حالت ترکیب کننده)

میانبرهای صفحه کلید

بیشتر بلِند مودها میانبر کیبرد دارن . برای استفاده از این میانبرها، ابزار کنونی شما باید چیزی غیر از یکی از ابزارهای موجود در بخش نقاشی و ویرایش پنل ابزار باشد جایی که ابزار ( Brush Tool، Healing Brush، Stamp، Eraser ) و غیره قرار دارن. در تصویر زیر ببینید. دلیل این موضوع اینه که ابزارهایی که در بخش نقاشی (Painting) و ویرایش (Edit) بصورت پیش فرض تنظیمات بلند مود رو در خودشون دارند .و اگر یکی از این ابزار ها را انتخاب کنید بلند مود آن ابزار بر بلند مود لایه مقدم تر است. برای مثال زمانی که شما یکی از این ابزار ها بطور مثال Brush را انتخاب کنید با فشردن کلیدهای ترکیبی Alt+Shift+M  بلند مود به Multiply تغییر پیدا می کنه ولی بلند مود در پنل لایه ها تغییری پیدا نمیکنه.این کلید های ترکیبی مشابه مخصوص ابزارهای نقاشی (Painting) و ویرایش (Edit) هستند.

برای تنظیم مقدار Opacity ابزار هم کافیه از کلید های عددی استفاده کنید بطور مثال اگر می خواهید مقدار Opacity رابرابر۱۰- ۹۰ قرار بدید کلیدهای عدد ۱-۹ در صفحه کلید عددی را بزنید برای مثال اگر کلید ۷ را بزنید مقدار Opacity به ۷۰ درصد تغییر پیدا میکنه . برای مقادیری مانند ۲۷ درصد Opacity لازمه که کلید ۲ و ۷ رو سریعا پشت هم بزنید . برای Opacity با مقدار ۱۰۰ درصد لازمه که کلید ۰ رو دوبار پشت سر هم و سریع بزنید . و اگر می خواهید مقدار Opacity کمتر از ۱۰ درصد باشه برای مثال ۶ درصد ، باید ابتدا کلید ۰ و بعد سریعا کلید ۶ رو بزنید .

تغییر مقدار Fill هم مشابه Opacity هستش با این تفاوت که باید قبل از اینکه کلیدهای عددی رو بزنید ، کلید Shift رو نگهدارید . مثلا اگر می خواهید مقدار Fill رو به ۳۲ درصد تغییر بدید ابتدا کلید Shift رو نگه داشته بعد کلید ۳ و ۲ رو به سرعت بزنید . توجه داشته باشید که بعضی از ابزار ها بجای Fill مقدار Flow دارند در این ابزار ها کلید های ترکیبی Shift+Num Keys مقدار Flow را تغییر می دهند.

Blend Mode های پر استفاده

تعدادی از Blend Mode ها به دفعات بیشتری نسبت به بقیه موارد استفاده می شوند ، Soft Light / Overlay / Screen / Multiply بلند مود هایی هستند که معمولا بیشتر از بقیه مورد استفاده قرار می گیرند.

Blend Mode های متضاد (مکمل)

هر کدام از بلند مودهای موجود در گروه Darken یک بلند مود متضاد (مکمل) در گروه Lighten دارد. نحوه عملکرد این دو گروه از لحاظ ریاضی کمی با هم دیگه فرق میکنه ، منطق استفاده از اونها یکسان ولی برعکس هم هستند. برای مثال برای حالتهای گروه Darken اگر پیکسل های موجود در لایه فعال (بالایی) تیره تر از پیکسل های متناظر(همسان) در لایه زیرین باشد، در تصویر نگه داشته میشن . برای گروه Lighten این موضوع دقیقأ بر عکس عمل میکنه و اگر در لایه فعال پیکسل ها روشنتر از پیکسل متناظر در لایه پایینی باشه ، در تصویر نگه داشته میشن. حاصل این فرآیند خروجی تیره تر برای بلند مود های گروه Darken و خروجی روشن تر برای بلند مود های گروه Lighten هست.

Blend Mode های مبدل

در این بین دو جفت بلند مود وجود داره که نسخه های تبدیل کننده یکدیگر هستند. اولین جفت بلند مود های Overlay و Hard Light هستند. دومین جفت بلند مود های مبدل هم Luminosity و Color هستند. زمانی که دو بلند مود نسخه ی مبدل هم باشند اگر یکی از این بلند مود ها را روی لایه بالایی و بلند مود دیگر را روی لایه پایینی استفاده کنید نتیجه حاصل ادغام دو لایه خواهد بود . اما نکته مهم در باره این بلند مود هااینه که وقتی جای دو لایه با هم عوض بشه نتیجه هیچ تغییری نمیکنه.

 Blend Mode های ویژه

از بین تمامی بلند مود های موجود تعداد۸ بلند مود هستند که جا داره  بعنوان ۸ حالت ویژه به اونها اشاره کنم. در واقع این ۸ مورد زمانی که مقدار Fill لایه تغییر پیدا کنه رفتارهای متفاوتی نسبت به زمانی که مقدار Opacity استاندارد لایه تغییر میکنه انجام میدن. همچنین بلند مود هایی که جزو این ۸ حالت نیستن تاثیر مشابهی روی لایه ها ایجاد میکنن( با فرض اینکه لایه از افکت خاصی استفاده نکرده باشد). برای مثال در هنگام استفاده از این ۸ حالت (۸ بلند مود) نتیجه حاصل از اعمال ۳۵% Opacity با نتیجه حاصل از ۳۵% مقدار Fill متفاوته ، یا مثلا نتیجه ای که از اعمال Opacity با مقدار ۷۲% میگیرید با نتیجه حاصل از ۷۲% از مقدار Fill یکی نیست . فهمیدن مفهموم این مثال بسیار مهمه چون کمک میکنه که بطور گسترده ای از قابلیت های این بلند مود ها استفاده کنید. برای مثال زمانی که از بلند مود Hard Mix استفاده میکنید معمولا نتیجه ای که حاصل میشه خیلی خوب به نظر نمیرسه ولی اگر در همین حالت مقدار Fill لایه رو تغییر بدید نتیجه حاصل خیلی بهتر میشه.

بلند مود هایی که در این گروه ۸ تایی قرار دارن به ترتیب عبارتند از :

Color Burn, Linear Burn, Color Dodge, Linear Dodge (Add), Vivid Light, Linear Light, Hard Mix, and Difference

 منطق ریاضی و محاسباتی Blend Mode ها

قبل از اینکه ۲۷ مورد بلند مود و نحوه کارکرد اونها رو توضیح بدم لازمه که بدونید ریاضی چگونه در فتوشاپ عمل میکنه. از اونجایی که بلند مود ها با مقادیر روشنایی Brightness و تاریکی Darkness کار میکنن ، ازین بازه بعنوان سطوح روشنایی (Luminance Levels) یاد میکنیم.سطوح روشنایی در فتوشاپ با مقادیری مابین ۰ تا ۲۵۵ نشان داده می شن محاسبات ریاضی هم بر اساس همین مقادیر انجام میشه. با این حال با توجه به اینکه محاسبات ریاضی از حالت استاندارد و بر اساس ۰ و ۱ پیروی میکنه بنابراین فتوشاپ نیاز داره تا برای محاسبات خودش مقادیر ۰ تا ۲۵۵ رو استاندارد سازی و اونها رو تبدیل به مقدار محاسباتی استاندارد ۰-۱ کنه . در نتیجه فتوشاپ مقدار ۰ رو به ۰ استاندارد و مقدار ۲۵۵ رو به ۱ استاندارد تغییر میده . در این حالت ۰ معادل رنگ سیاه و ۱ معادل رنگ سفید هست و طبیعتا مقدار ۰.۵ باعث ایجاد رنگ خاکستری میشه هر چقدر این مقدار به ۰ نزدیک تر باشه خاکستری تیره تر و متمایل به مشکی و هر چقدر به عدد ۱ نزدیکتر باشه به خاکستری روشن و متمایل به رنگ سفید میرسیم. تمام بلند مود ها هم از همین اساس پیروی میکنن و برحسب مقادیر استاندارد شده ( ۰ تا۱ ) عکس العمل نشان می دن.

بخاطر اینکه سطوح روشنایی (Luminance Levels) قبل از اعمال محاسبات ریاضی استاندارد می شوند و ریاضی با محدوده عددی ۰ تا ۱ کار میکنه ممکنه نتایج محاسبات اون چیزی که فکرشو می کنید نباشه. برای مثال ، زمانی که با اعدادی بزرگتر از ۱ کار می کنید نتیجه محاسبه تقسیم ، عدد کوچکتر و نتیجه محاسبه ضرب ، عدد بزرگتر را حاصل میشه. با این حال زمانی که با اعداد بین ۰ و ۱ کار می کنید حاصل محاسبه تقسیم باعث ایجاد عدد بزرگتر و حاصل محاسبه ضرب عدد کوچکتر می شه. محاسبات جمع و تفریق بطور یکسان همون نتیجه ای رو در پی دارن که انتظارشو دارید چه برای اعداد بزرگتر از ۱ و چه برای اعداد بین ۰ و ۱. در زیر چند مثال با مقادیر دلخواه هست که نشون میده که چطور نتایج ریاضی در هنگام کار با اعداد بین ۰ تا ۱ در مقابل اعداد ۰ تا ۲۵۵ متفاوت هستن. برای درک بهتر موضوع در تصویر زیر مقدار سطح روشنایی ۲۰۰ به صورت استاندارد تبدیل شده . در اینجا برای لایه بکگراند مقدار سطح روشنایی عادی ۲۰۰ و مقدار عادی سطح روشنایی لایه فعال ۷۲ در نظر گرفته شده (این مقادیر دلخواه هستند و شما میتونید هر عدد دیگری رو جایگزین کنید) که به اینصورت به مقادیر استاندارد تبدیل میشن . (برای لایه بکگراند ۰.۷۸ =۲۵۵ ÷ ۲۰۰ و برای لایه فعال ۰.۲۸ = ۲۵۵ ÷ ۷۲ )

مثـال تقسیـم

مثـال ضــرب

مثـال جمع

مثـال تفریق

 مثال های ریاضی و محاسباتی Blend Mode ها

A= لایه فعال   B= لایه بکگراند

در معادلات زیر سطح روشنایی برابر است با ۱ منهای X (مقدار X معکوس شده است )

محاسبات ریاضی گروه Darken

محاسبات ریاضی گروه Lighten

محاسبات ریاضی گروه Cancellation

توضیحات اضافی برای درک بهتر Blend Mode ها

 

Normal 


در حالت Normal هیچ محاسبه ریاضی انجام نمی شود و همانطوری که از اسم این حالت پیداست لایه به حالت معمول و عادی قرار دارد. در این تصویر دو لایه شامل تصویر پلنگ بعنوان بکگراند و تصویر پرنده بعنوان لایه بلند مود وجود دارد . طبق تصویر لایه اکتیو در حالت Normal قرار داره در نتیجه قادر به دیدن لایه پایینی نخواهیم بود.

Dissolve


در حالت Dissolve محاسبات برحسب شفافیت و نیمه شفافیت پیکسل ها انجام می شود . در واقع شفافیت پیکسل ها بعنوان یک الگو در نظر گرفته می شود. بنابراین زمانی که لایه در حالت Dissolve  باشد و مقدار Opacity لایه تغییر پیدا کند نتیجه چیزی شبیه به ذرات غبار یا افکت نویز نمایش داده می شود. با تنظیم نوار لغزاننده Opacity و Fill در پنل لایه ها نتایج مختلف را می توان به دست آورد.

در تصویر بالا با اختصاص Opacity به مقدار ۷۰ در صد به لایه فعال نتیجه حاصل شده ترکیبی از عکس پرنده و پلنگ با افکت نویز رو بدست آوردیم . حالا میخواهیم همین کار رو با مقدار ۷۰ درصد مقدار Fill انجام بدیم و نتیجه رو با هم مقایسه کنیم.

 

DARKEN GROUP


Darken


در حالت Darken اگر پیکسل های موجود در لایه فعال (بالایی) تیره تر از پیکسل های های مشابه در لایه پایینی باشد در خروجی نگه داشته می شن و اگر پیکسل های موجود در لایه فعال روشن تر از پیکسل های مشابه در لایه پایینی باشند ، با پیکسل های تیره تر لایه پایینی جایگزین می شوند . در واقع در این حالت پیکسل های هر دو لایه با هم مقایسه و پیکسل های تیره تر از هر لایه برای نشان دادن بعنوان خروجی انتخاب میشن. توجه داشته باشید که این قانون برای هر سه کانال رنگ RGB بصورت جداگانه اعمال می شود . در صورتی که بخواهید هر سه کانال بصورت یکجا در حالت مقایسه قرار بگیرد باید از حالت Darker Color استفاده کنید.

Multiply


بهترین حالت برای گرفتن یک خروجی تیره حالت Multiply هست . در این حالت سطح روشنایی یا Luminance Levels پیکسل های لایه فعال در سطح روشنایی پیکسل های همسان لایه پایینی ضرب و باعث از بین رفتن رنگهای سفید و روشن می شود و حاصل اعمال این حالت خروجی تیره تر از تلفیق دو لایه هست.

Color Burn


این حالت خروجی تیره تری از Multiply دارد و در عین حال پیکسل های شامل رنگهای رنج متوسط اشباع تر و پیکسل های شامل رنگهای روشن را تیره تر می کند . این بلند مود یکی از ۸ بلند مود مخصوص تلقی می شود و همانطور که گفته شد باتغییر مقدار Fill واکنش متفاوتی نسبت به زمانی که مقدار Opacity  را تغییر می دهیم نشان می دهد . محاسبات ریاضی آن همانطور که در تصویر های بالا آورده شد  بصورت زیر می باشد.

۱−(۱−B)÷A

  ابتدا سطح روشنایی لایه بکگراند معکوس شده بعد برسطح روشنایی لایه فعال تقسیم می شه و در نهایت نتیجه تقسیم هم معکوس میشه .

Linear Burn


نتیجه حاصل از این بلند مود از Multiply تیره تر ولی اشباع رنگ کمتری نسبت به Color Burn را ایجاد می کند. در گروه ۸ بلند مود مخصوص قرار دارد و طبق توضیحات قبلی در این آموزش ، واکنش متفاوتی در هنگام تغییر مقدار Fill و Opacity از خود نشان می دهد. ما در حالت معمول مقدار هر دو مورد Fill و Opacity را معادل پیشفرض یعنی ۱۰۰ قرار می دهیم . ولی شما برای اینکه بلند مودهای ۸ مخصوص را بهتر درک کنید می توانید مقادیر را به دلخواه تغییر داده و نتایج را با هم مقایسه کنید.محاسبات ریاضی این بلند مود بصورت زیر انجام می شود.

A+B−۱

ابتدا سطح روشنایی لایه اکتیو با سطح روشنایی لایه بکگراند جمع شده و در نهایت رنگ سفید از جمع کل کسر می شود .( دریافت نتیجه معکوس ) و تیره تر

Darker Color


این بلند مود مشابه Darken عمل میکنه ولی با مقداری تفاوت. تفاوت کار این دو بلند مود به این صورت هست که Darken کانال های رنگ RGB رو بصورت تک به تک مقایسه میکنه ولی Darker Color هر سه کانال رنگ را بصورت یک کانال ترکیب شده یا کامپوزیت مقایسه میکنه .

 

LIGHTEN GROUP


Lighten


دقیقا بر عکس حالت Darken عمل می کند . بطوری که اگر پیکسل های موجود در لایه فعال (بالایی) روشن تر از پیکسل های های مشابه در لایه پایینی باشد در خروجی نگه داشته می شن و اگر پیکسل های موجود در لایه فعال تاریک تر از پیکسل های مشابه در لایه پایینی باشند ، با پیکسل های روشن تر لایه پایینی جایگزین می شوند . در واقع در این حالت پیکسل های هر دو لایه با هم مقایسه و پیکسل های روشن تر از هر لایه برای نشان دادن بعنوان خروجی انتخاب میشن. توجه داشته باشید که این قانون برای هر سه کانال رنگ RGB بصورت جداگانه اعمال می شود . در صورتی که بخواهید هر سه کانال بصورت یکجا در حالت مقایسه قرار بگیرد باید از حالت Lighter Color استفاده کنید. نتیجه حاصل از این حالت خروجی روشن تر از ترکیب لایه هاست.

Screen


این بلند مود مشابه Lighten عمل میکند ولی خروجی روشنتر را با از بین بردن پیکسلهای تاریک تر ایجاد می کند . از طرف دیگر هم به نوعی مشابه Multiply عمل میکند با این تفاوت که این بلند مود بر سطح روشنایی پیکسل های روشن اضافه می کند . این مود بهترین مورد برای محو کردن پیکسل های تیره و ایجاد خروجی درخشان است. محاسبه ریاضی این مود بصورت زیر است.

۱−(۱−A)×(۱−B)

سطح روشنایی لایه فعال معکوس شده و در سطح روشنایی لایه بکگراند معکوس شده ضرب می شود و در پایان نتیجه معکوس می شود .

Color Dodge


این حالت هم جزوه هشت حالت مخصوص هست و نسبت به تغییر میزان اپاسیتی و فیل واکنش متفاوتی نشان میدهد . نتیجه حاصل از این حالت روشن تر از حالت Screen است و معمولا باعث ایجاد رنگ های اشباع شده و درخشش زیاد در قسمت های روشن تر می شود .محاسبه ریاضی این مود بصورت زیر است.

B÷(۱−A)

سطح روشنایی بکگراند تقسیم بر سطح روشنایی معکوس شده لایه فعال.

(Linear Dodge (Add


جزو ۸ بلند مود مخصوص و نتیجه حاصل از این حالت از Color Dodge درخشانتر ولی رنگهای اشباع با شدت کمتری دارد. همچنین سطح روشنایی بیشتری را به خروجی اضافه میکند.محاسبات ریاضی این حالت به صورت زیر است.

A+B

Lighter Color


شبیه به مود Lighten عمل میکند با این تفاوت که در این حالت کانال های رنگ بصورت ترکیبی مقایسه می شوند . برعکس Lighten که کانالهای رنگ RGB بصورت جداگانه و تک به تک مقایسه می شوند. در این حالت پیکسل های دو لایه با هم مقایسه و پیکسل های روشنتر از دو لایه برای خروجی نمایش داده می شود .

 

CONTRAST GROUP


نکات عمومی

تمامی حالت های گروه Contrast با روشن تر کردن پیکسل های روشن ، تیره تر کردن پیکسل های تیره و تبدیل کردن محدوده رنگ خاکستری به خاکستری ۵۰ درصد کار می کنند. این با استفاده از ترکیب حالت های روشن کننده و تیره کننده از گروه های Darken و Lighten بدست می آید . بلند مود های گروه Contrast با بررسی رنگها و تشخیص اینکه آنها در محدوده رنگی تیره تر از خاکستری ۵۰ درصد و یا روشن تر از خاکستری ۵۰ درصد هستند کار می کنند . بطور مثال اگر رنگ مورد نظر در یک پیکسل تاریک تر از خاکستری ۵۰ درصد باشد یک بلند مود تیره کننده یا Darken اعمال می شود و دقیقا حالت برعکس آن زمانی است که رنگ یک پیکسل از خاکستری ۵۰ درصد کمتر باشد یک بلند مود روشن کننده یا Lighten از گروه Contrast انتخاب می شود. پیکسل های محدوده خاکستری دست نخورده رها می شوند.برای هر یک از حالت های Contrast محاسبات ریاضی بر خلاف حالتهای ترکیبی مکمل انجام می شود . برای مثال حالت Overlay ترکیبی از حالت های Multiply و Screen را استفاده می کند و همانطوری که در قسمت معرفی بلند مود های متضاد (مکمل)  گفته شد این دو حالت مکمل هم دیگر هستند .

Overlay


در این حالت ، ترکیبی از حالت Screen و حالت Multiply همزمان بر لایه اعمال می شود به اینصورت که  برای پیکسل های روشن تر از خاکستری ۵۰% بلند مود Screen و برای پیکسل های تیره تر از خاکستری ۵۰% بلند مود Multiply اعمال می شود . همچنین پیکسل هایی که خاکستری ۵۰% هستند به حالت شفاف یا Transparent در می آیند. تفاوتی که بلند مود Overlay با سایر بلند مود های گروه Contrast دارد این است که نتایج حاصل از بکار گیری مود Overlay بر اساس سطح روشنایی لایه های زیرین لایه فعال انجام می شود ولی نتایج حاصل  سایر بلند مودهای این گروه بر اساس سطح روشنایی لایه فعال انجام می شود. برای بدست آوردن نتایجی مشابه با نتیجه مود Overlay ، از حالت ترکیبی Hard Light استفاده کنید. چون از منطق مشابه ولی در عین حال از لایه فعال پشتیبانی می کند. یکی دیگر از چیزهایی که در مورد حالت Overlay بایدتوجه داشته باشید این است که Overlay و حالت Hard Light نسخه های مبدل یکدیگر هستند. این به این معنی است که اگر حالت Overlay را به لایه فعال اضافه و حالت Hard Light را به لایه زیرین اعمال کنید، و سپس جای دو لایه را با هم عوض کنید در نتیجه هیچ تغییری ایجاد نمی شود.

Soft Light


این حالت همانند حالت Overlay ترکیبی از حالت Screen را در پیکسل های روشنتر و حالت Multiply را در پیکسل های تیره تر (تقریبا نیمی از قابلیت هر دو حالت) را استفاده می کند. نتیجه کار تقریبا شبیه به نتیجه حاصل از حالت Overlay  اما توناژ رنگ طبیعی تر و سایه ها و هایلایت های شفاف تر و ملایم تری دارد.

Hard Light


در این حالت ترکیبی از حالتهای Linear Dodge بر روی پیکسل های روشنتر و حالت Linear Burn روی پیکسل های تیره تر اعمال می شود .در واقع در حالت Hard Light تقریبا نیمی از قدرت دو حالت ترکیبی استفاده می شود . منطق آن شبیه به حالت Overlay است و از لایه فعال پشتیبانی می کند  ولی لایه فعال را بعنوان لایه مخالف با لایه های زیرین در نظر می گیرد. اثرات حاصله Hard Light از حالت Overlay شدید تر و شاهد درخشش و نور بیشتری در خروجی خواهیم بود. مورد دیگر در مورد این بلند مود این است که Hard Light و Overlay نسخه های مبدل یکدیگر هستند . ای به این معنی است که اگر به لایه فعال حالت Hard Light و به لایه زیرین Overlay اضافه کنید و سپس جای آنها را عوض کنید تغییری در نتیجه ایجاد نمی شود.

Vivid Light


این حالت که جزو ۸ حالت مخصوص هم هست ترکیبی از حالت Color Dodge را بر روی پیکسل های روشن تر و حالت Color Burn را بر روی پیکسل های تیره تر استفاده می کند.همچنین در حالت Vivid Light تقریبا نیمی از قدرت دو حالت ترکیبی استفاده می شود . نتیجه حاصل ازین حالت مشابه حالت Hard Mix و معمولا باعث ایجاد اثرات شدیدتری می شود .

Linear Light


این بلند مود هم جزو ۸ حالت مخصوص محسوب می شود و در مقابل تغیرات مقدار Fill و Opacity لایه واکنش های متفاوتی از خود نشان می دهد. ترکیبی از حالتهای Linear Dodge برای پیکسل های روشن تر و Linear Burn را برای پیکسل های تیره تر استفاده می کند. اثرات ایجاد شده توسط این حالت مشابه حالت Vivid Light است و معمولا باعث ایجاد اثرات شدیدی می شود.

Pin Light


این بلند مود ترکیبی از حالتهای Lighten را برای پیکسلهای روشن تر و Darken را برای پیکسل های تیره تر استفاده می کند . تقریبا نصف قدرت از هر بلند مود را بکار می گیرد . اگر پیکسل های تیره در لایه فعال تیره تر از پیکسل های لایه زیرین باشند قابل مشاهده خواهند بود در غیر اینصورت در خروجی نمایش داده نمی شوند و اگر پیکسل های روشن در لایه فعال روشنتر از از لایه زیرین باشند آنها نیز قابل مشاهده خواهند بود و اگر نباشند در خروجی نمایش داده نمی شوند. نتیجه حاصل از این بلند مود گستردگی رنگها بصورت لکه های بزرگ و ایجاد حالت نویز با وسعت زیادتر است . بطوری که رنج رنگ بصورت ناگهانی تغییر پیدا می کند و باعث ایجاد لکه های رنگ بزرگتر می شود . در واقع در این حالت پیکسل های با محدوده رنگ وسط ازبین می روند و فقط پیکسل های خیلی تیره و پیکسل های خیلی روشن نمایش داده می شود .

Hard Mix


این حالت در گروه ۸ بلند مود ویژه قرار دارد و حالت Linear Light را به آستانه رنگی سیاه و سفید اعمال می کند . بنابراین برای هر کانال رنگ RGB پیکسل های آن کانال به سیاه یا سفید تبدیل می شوند .هنگامی که این محاسبات ریاضی به هر یک از کانال های رنگ جداگانه اعمال شد و بعد کانال ترکیبی از سه کانال ساخته شد نتیجه میتواند تا ۸ رنگ داشته باشد که شامل : قرمز، سبز، آبی، سایان(فیروزه ای)، مجنتا (ارغوانی)، زرد، سیاه و سفید ( Red, Green, Blue, Cyan, Magenta, Yellow, Black , White ) . همانطوری که گفته شد این بلند مود جزو ۸ حالت ویژه قرار دارد و عکس العمل متفاوتی نسبت به افزایش و کاهش مقدار Fill در برابر با زمانی که Opacity استاندارد تغییر می کند از خود نشان می دهد. زمانی که مقدار Fill لایه ای که این بلند مود روی آن اعمال شده را کاهش دهید تعداد رنگهای موجود در نتیجه از ۸ رنگ نام برده شده فراتر می رود. در نتیجه می توان از این بلند مود بعنوان یکی از مود هایی که اثرات شدیدی ایجاد می کند نام برد ولی باید بدانید که با تنظیم درست مقدار Fill می توان به نتایج خوبی دست پیدا کرد.

 

INVERSION GROUP


Difference


یکی دیگر از بلند مود های گروه ۸ ویژه است . یک پیکسل را از لایه فعال انتخاب و آنرا از پیکسل معادل در نمای کامپوزیت (نمای ترکیبی حاصل از ادغام چند لایه پایینی در صورتی که زیر لایه فعال چندین لایه دیگر وجود داشته باشد) لایه های پایینی کم می کند ( B-A ) . نتیجه حاصل در این حالت همیشه شامل اعداد مطلق است و حاصا این تفریق هرگز منفی نخواهد شد. و اگر نتیجه منفی شد بصورت انتخابی به مثبت تبدیل می شود. رنگ سیاه معکوس نمی شود ولی سفید کاملا معکوس می شود ولی بقیه سطوح روشنایی بر اساس میزان درخشندگی شان بصورت جداگانه و کانال به کانال معکوس می شوند. در این بلند مود رنگهای مشابه همدیگر را خنثی می کنند و تنها رنگ سیاه باقی می ماند.

Exclusion


یک پیکسل را از لایه فعال انتخاب و آنرا از پیکسل معادل در نمای کامپوزیت (نمای ترکیبی حاصل از ادغام چند لایه پایینی در صورتی که زیر لایه فعال چندین لایه دیگر وجود داشته باشد) لایه های پایینی کم می کند ( B-A ) . نتیجه حاصل در این حالت همیشه شامل اعداد مطلق است و حاصل این تفریق هرگز منفی نخواهد شد. و اگر نتیجه منفی شد بصورت انتخابی به مثبت تبدیل می شود. جایی که سیاه معکوس نمی شود ولی سفید کاملا معکوس می شود ولی بقیه سطوح روشنایی بر اساس میزان درخشندگی شان بصورت جداگانه و کانال به کانال معکوس می شوند. در این بلند مود رنگهای مشابه همدیگر را خنثی می کنند و نتیجه حاصل رنگ خاکستری می شود . این بلند مود اساسا شبیه به Difference عمل می کند با این تفاوت که زمانی که رنگهای مشابه همدیگر را خنثی می کنند بجای رنگ سیاه رنگ خاکستری ایجاد می شود.

CANCELLATION GROUP


Subtract


یک پیکسل را از لایه فعال انتخاب و آنرا از پیکسل معادل در نمای کامپوزیت (نمای ترکیبی حاصل از ادغام چند لایه پایینی در صورتی که زیر لایه فعال چندین لایه دیگر وجود داشته باشد) لایه های پایینی کم می کند ( B-A ) . شبیه به حالت Difference ولی سفید را به عدد مطلق تبدیل نمی کند .رنگ سیاه باعث تغییر در دیگر رنگهانمی شود چون مقدار رنگ سیاه معادل ۰ است ( black = 0,  Color – ۰ = Color ) و رنگ های سفید هم به سیاه تبدیل می شوند و چون مقدار عددی رنگ سفید از همه بزرگتر است همه رنگهای دیگر مقدار کمتری از رنگ سفید دارند در نتیجه تبدیل به رنگ سیاه می شوند .در این حالت رنگهای مشابه همدیگر را خنثی می کنند . نتیجه نهایی همان رنگ سیاه است .

Divide


یک پیکسل از لایه فعال انتخاب و آنرا بر پیکسل معادل در لایه های پایینی بر اساس کانال به کانال تقسیم می کند (B÷A) . نتیجه حاصل از این حالت معمولا باعث ایجاد هایلایت های شدید می شود زیرا تقسیم سطوح روشنایی استاندارد شده باعث ایجاد عدد های بزرگتر می شود. رنگ سفید تغییری در رنگهای دیگر ایجاد نمی کند بخاطر اینکه رنگ سفید معادل ۱ است و مقدار بقیه رنگها تقسیم بر۱ مساوی با همان رنگ است ( white = 1, و  Color÷۱ = Color) . رنگ های مشابه به سفید تبدیل می شوند زیرا مقدار هر رنگ تقسیم بر خودش معادل ۱ است و یک مساوی با مقدار رنگ سفید است (Color÷color = 1) . به استثنای رنگ سیاه که تغییر نمی کند و سیاه باقی می ماند چون مقدار آن معادل ۰ است و عدد ۰ هرگز نمی تواند بر خودش تقسیم شود .

COMPONENT GROUP


Hue


این حالت رنگ لایه فعال را نگه می دارد و روشنایی و اشباع لایه های زیرین را ترکیب می کند . اساسا تصویر لایه پایین تر با رنگ لایه بالا ترکیب و در خروجی نمایش داده می شود .

Saturation


در این حالت قسمت های اشباع رنگ را از لایه فعال می گیرد و با درخشندگی و رنگ لایه های زیرین ترکیب می کند . نتیجه حاصل ایجاد درخشندگی و تغییر رنگ در قسمت های اشباع شده از رنگ در لایه فعال است .

Color


این حالت رنگ لایه فعال را حفظ و اشباع رنگ و رنگ لایه را با روشنایی لایه های پایینی ترکیب می کند . (یک روش ساده برای تغییر رنگ لایه ) . نکته دیگری که در باره بلند مود Color باید بدانید این است که این حالت نسخه مبدل بلند مود Luminosity است . در واقع اگر یکی از این دو حالت را به لایه فعال و دیگری را به لایه زیرین اعمال کنید نتیجه حاصل مشابه زمانی است که جای دو لایه با هم عوض می شود.

Luminosity


این بلند مود روشنایی لایه فعال را حفظ می کند و آن را با رنگ و اشباع نمای کامپوزیت لایه های پایینی ترکیب و می کند. نتیجه حاصل از این حالت ترکیب رنگ لایه پایینی با لایه فعال می شود که در تصویر به وضوح قابل مشاهده است . نکته بعدی که به دفعات در این مقاله آورده شده این است که بلند مود Luminosity و Color نسخه های مبدل یکدیگر هستند . در واقع اگر یکی از این دو حالت را به لایه فعال و دیگری را به لایه زیرین اعمال کنید نتیجه حاصل مشابه زمانی است که جای دو لایه با هم عوض می شود و تغییری در خروجی دیده نمی شود.

نکات اضافی در مورد منطق ریاضی Blend Modes ها

زمان استفاده از حالت Linear Burn تنها با چند تغییر می توانید نتیجه مشابهی در حالت Subtract بدست آورید. برای مثال اگر دو لایه مشابه تصویر زیر دارید و به لایه فعال بالایی حالت Linear Burn را اعمال کنید نتیجه حاصل مطابق تصویر اول خواهد بود و زمانی که بلند مود لایه فعال را به حالت Subtract تغییر دهید و Invert Layer را به لایه فعال اضافه کنید و همزمان یک clipping mask را به لایه اضافه کنید نتیجه خروجی تغییری نخواهد کرد.

در اینجا مراحل انجام این کار بصورت مصور و قدم به قدم قرار داده شده تا باعث درک بهتری از این موضوع شود . در ابتدا لایه فعال را انتخاب کرده و روی گزینه New Fill And Adjustment در پایین پنل لایه ها که بصورت یک دایره نیمه پر است کلیک کنید و گزینه Invert را انتخاب نمایید . اینکار باعث ایجاد یک حالت معکوس در لایه می شود . درواقع رنگ هر پیکسل زمانی که معکوس می شود دقیقا رنگ نقطه مقابل را بخود می گیرد . برای مثال پیکسل های حاوی رنگ سیاه ، سفید می شوند و برعکس . و این موضوع برای تمامی رنگها صدق می کند به جز رنگ خاکستری ۵۰ % که نقطه مقابلش خودش می باشد.

بعد از اعمال Invert به لایه نوبت به اضافه کردن یک clipping mask به لایه است . برای اینکار بعد از انتخاب لایه شماره ۱ یا به منوی Layer (تصویر پایین) رفته و گزینه Create Clipping Mask را انتخاب و یا با فشردن همزمان کلید های ترکیبی Alt+Ctrl+G آن را به لایه اعمال کنید.می توانید مقاله آموزشی استفاده از ماسک ها در فتوشاپ را برای درک بهتر این موضوع مطالعه کنید .

 لایه شماره ۱ را انتخاب و بلند مود آن را از Linear Burn به Subtract تغییر دهید . همانطوری که انتظار میرفت نتیجه نهایی بعد از اعمال تغییرات با حالت Linear Burn یکی است . در واقع معادله ریاضی برای محاسبه حالت Linear burn با معادله معکوس شده Subtract با وجود تفاوت در نحوه عملکرد محاسباتی نتیجه یکسان در پی دارد.

یکبار دیگر محاسبات این دو حالت را با هم مقایسه می کنیم . Linear Burn = A+B−۱  و Subtract (Inverted) = B−(۱−A) البته این مورد برای دو بلند مود Color Dodge و Divide نیز به همین صورت است و محاسبات آنها بصورت Color Dodge = B÷(۱−A) و Divide (Inverted) = (B÷A)−۱ می باشد .

میانبر های مخصوص ابزار Brush

در ادامه آموزش به معرفی حالتهای اضافی و میانبر های صفحه کلید مربوط به ابزار براش خواهیم پرداخت . ابزار Brush دو حالت ترکیب اضافی دارد که در لیست بلند مود پنل لایه ها وجود ندارند . این دو حالت به ترتیب Behind و Clear هستند که می توان آن ها را در لیست بلند مود های قسمت Option Bar ابزار Brush پیدا کرد .در اینجا توضیح مختصری در مورد عملکرد و وظایف این دو حالت خواهیم داد. حالت Behind فقط بر روی پیکسل های شفاف یک لایه اثر دارد و اگر قسمتهایی از لایه دارای پیکسلهایی پر شده از رنگ باشد بر آنها اثر نمی کند . همچنین درصد اثر گذاری آن بستگی به میزان شفافیت لایه دارد در تصویر زیر می بیند که چطور یک لایه با درصد های متفاوت شفافیت تحت تاثیر این حالت قرار گرفته اند . طبق تصویر زیر با ابزار براش خطی را از نقطه A به نقطه B کشیده ایم و کاملا مشخص است که هر چه شفافیت بیشتر باشد تاثیر حالت Behind بیشتر می شود.

حالت Clear در واقع ابزار Brush را با شفاف (Transparent) کردن پیکسل هایی که روی آنها کشیده می شود به یک پاک کن تبدیل می کند. میانبر های صفحه کلید این دو حالت به ترتیب برای Behind و Clear بصورت Shift+Alt+Q و Shift+Alt+R برای ویندوز و Shift+Option+Q و Shift+Option+R برای سیستم عامل مکینتاش می باشد.

حالت عبور گروهی لایه ها / Pass Through

یک بلند مود دیگر هم وجود دارد که در زمانی که چند لایه در یک گروه قرار می گیرند برای گروه لایه ها فعال می شود ، این حالت Pass Through نامیده می شود و زمانی که گروه را در پنل لایه ها انتخاب کنید در بالاترین جای لیست بلند مودها و بالاتر از بلند مود Normal قرار می گیرد . در این حالت ابتدا لایه های داخل گروه با هم ترکیب و خروجی مرکب(کامپوزیت) آنها با لایه های زیرین ادغام می شود.در واقع حالت Pass Through نوعی مود نرمال برای گروه لایه ها محسوب می شود که اجازه می دهد لایه های داخلی گروه با هم ادغام و درخروجی نمایش داده شوند ولی لایه های زیرین خارج از گروه با آنها ترکیب نشوند . برای اینکه بتوانید لایه های زیرین گروه لایه ها را با خروجی کامپوزیت گروه لایه ها ترکیب کنید باید بلند مود Pass Through به یکی دیگر از بلند مود های معمول در لیست بلند مودهای لایه تغییر پیدا کند.

ترکیب روشنایی

گزینه های luminance blending یا ترکیب روشنایی را می توان در پنجره Layer Style با دو بار کلیک کردن بر روی لایه در پنل لایه ها و یا آیکون Add a Layer Style در پایین پنل لایه ها و انتخاب گزینه Blending Options پیدا کرد . در این پنجره دو نوار لغزنده (اسلایدر) با عنوان This Layer و Underlying Layer وجود دارد .با نوار لغزنده  This Layerمی توان تعیین کرد که کدام سطح روشنایی در لایه فعال قابل مشاهده باشد. با نوار لغزنده (اسلایدر) Underlying Layer می توان تعیین کرد که کدام سطوح روشنایی در نمای کامپوزیت تمام لایه های پایینی لایه فعال قابل مشاهده باشد. زمانی که گزینه Blend If در حالت Gray قرار دارد (حالت پیشفرض ) این دو اسلایدر بر اساس روشنایی هر سه کانال رنگ RGB کار می کنند. اگر می خواهید روشنایی هر کدام از کانالها را بصورت مجزا تغییر دهید آنها را جدا گانه انتخاب کنید.

هنگام تنظیم اسلایدر This Layer اگر مثلث سفید را به سمت چپ ببرید تمامی سطوح روشنایی سمت راست مثلث به حالت ترنسپرنت در می آیند و پیکسل های کامپوزیت لایه های زیرین به نمایش در می آیند. و اگر مثلث سیاه را به سمت راست ببرید تمامی سطوح روشنایی در سمت چپ به حالت ترنسپرنت یا شفاف در می آیند و پیکسل های کامپوزیت لایه های زیرین به نمایش در می آیند. و سطوح روشنایی بین دو مثلث به صورت غیر شفاف باقی می مانند .اگر از نزدیکه به مثلث های سفید و سیاه نگاه کنید متوجه یک شکاف روی آنها خواهید شد این شکاف نشان دهنده این است که می توانید این مثلث هارا از وسط جدا کرد . برای اینکار کلید Alt در سیستم عامل ویندوز و Option را در مک نگه دارید و نصف مثلث را بکشید و از قسمت شکاف جدا کنید . زمانی که هر مثلث را از وسط جدا می کنید کلیه سطوح روشنایی داخل محدوده دو نصفه مثلث به تدریج از حالت شفافیت به حالت کدری تغییر پیدا می کند. این تکنیف مفید غالبا برای نشان دادن گذر نرم از حالت شفافیت به حالت کدری بکار گرفته می شود .

تنظیمات اسلایدر Underlying Layer مثل اسلایدر This Layer عمل می کند تنها تفاوت اسلایدر This Layer این است که تعیین می کند کدام سطوح روشنایی از نمای کامپوزیت لایه های زیرین لایه فعال قابل مشاهده خواهند بود در واقع این اسلایدر اجازه می دهد که پیکسل های نمای کامپوزیت لایه های زیرین با گذر از لایه فعال به نمایش در آورده شوند. لازم به ذکر است در قسمت Blending Options یک لیست از بلند مود و اسلایدر Opacity وجود دارد که همان کار موارد مشابه در پنل لایه ها را انجام می دهد .

مثال ترکیب روشنایی

  • A=سطوح روشنایی کمتر از ۷۵ شفاف(نا پیدا) می شوند.
  • B= سطوح روشنایی بین ۷۵ و ۱۷۵  حالت کدر(غیر شفاف ) دارند.
  • C= سطوح روشنایی بیشتر از ۱۷۵ شفاف می شوند.

در تصویر زیر نحوه عملکرد اسلایدر Underlying Layers در زمان استفاده از دو نیمه مثلث های آن نشان داده شده.

  • تمامی سطوح روشنایی زیر ۳۰ شفاف (ترنسپرنت) می شوند.
  • سطوح روشنایی بین ۳۰ تا ۵۷ بتدریج و به نرمی از حالت شفاف به کدر تغییر می کند.
  • سطوح روشنایی بین ۵۷ تا ۲۰۰ کاملا کدر هستند و شفافیت خود را از دست می دهند.
  • کلیه سطوح روشنایی بین ۲۰۰ تا ۲۲۷ به تدریج و به نرمی از حالت کدر به حالت شفاف در می آیند.
  • کلیه سطوح روشنایی بالاتر از ۲۲۷ به حالت شفاف (ترنسپرنت) در می آیند .

اگر این مقاله آموزشی کمکی به شما کرد به آن امتیاز بدهید .

آموزش کامل Blend Modes (حالت های ترکیب لایه ها ) در فتوشاپ
میانگین ۵ امتیاز از ۳ رای

برچسب ها
نمایش بیشتر

مدیر سایت

جسارت اجرایی کردن ایده هایت را داشته باش همیشه جهان پر بوده از ترسوهای خوشفکر. " استیو جابز "

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

13 + 19 =

نوشته های مشابه